Home  //  Onderwerpen Whiplash klachtenpatroon  //  Whiplash en chronische pijn/hoofdpijn/schouderpijn/pijn in arm of benen

Whiplash en chronische pijn/hoofdpijn/schouderpijn/pijn in arm of benen

Whiplash en chronische pijn als ervaringsdekundige

In onderstaand artikel veel informatie over chronische pijn vanuit ervaringsdeskundigheid. Met daarin ook tips voor omgang met......
Chronische pijn en dan? 

Als chronisch pijnpatiënt heb ik met mijn vaste maatje hoofdpijn heel wat aan medisch shopping gedaan. Veel behandelaars gesproken en veel kleuren en maten medicatie gezien. Veel “pijn” er soms bij gekregen door valse hoop, verwachtingen en behandelaars die hun behandeling als het ultieme “verkochten.” De vrije marktwerking in de zorg heeft zijn mogelijkheden, maar ook zijn beperkingen. De manier waarop behandelaars zich met eigen behandelingen/inzichten afzetten tegen collega’s met andere behandelingen/inzichten is voor een patiënt extra pijnlijk. Het voedt alleen maar het gevoel constant verkeerde keuzes te maken en daardoor onzekerder in het leven komt te staan. Er komt zielenpijn bij. Vervolgens gaat de lichamelijke pijn naar de achtergrond. Terwijl de hersens lichamelijke pijn hebben geregistreerd. Het is zo jammer dat veel specialisten/behandelaars hun kennis hebben verzameld ter beperking van hun denken i.p.v. kennis verzamelen om andere gebieden beter en sneller te begrijpen. Pijn die door eigen behandeling niet verbetert af te doen met het zal wel tussen de oren zitten, of de patiënt werkt niet mee, etc. Veel behandelaars die mijn maatje ik hebben ontmoet spreken vanuit het eigen referentiekader. Hebben het idee dat men kennis heeft, maar eigenlijk heeft men zich beperkt. Vaak geeft men de patiënt aan uit de vicieuze cirkel te stappen, maar behandelaars snappen soms niet wat hun eigen bijdrage daar in is bij het in stand houden van. Er zijn er die patiënten volkomen afhankelijk van hun behandelingen maken zonder dat men inzicht geeft aan de cliënt in het eigen probleem.

 

Bovendien praat men altijd over het pijnprobleem, maar tekort met degene van wie het pijnprobleem is, de patiënt zelf. Buiten het invullen van talloze lijsten. Toen ik een keer een hele groep specialisten toesprak gaf ik aan de eilanden te verlaten en samen het vasteland te zoeken. Daar wordt iedereen beter van. Vooral de patiënt. Men was het met mij eens. Eén zei:”weet je hoe eenzaam het is op het eiland als specialist”. Ik zei:’dat kun je niet bij een zoekende patiënt neer leggen. Hoeveel initiatief heb je genomen om van het eiland af te komen om de patiënt vaste voeten op de grond te geven”. Het antwoord was illustratief tegenover de chronisch pijnpatiënt. Stilte, een mond vol tanden, het antwoord niet wetend. Daar hebben mijn maatje hoofdpijn en ik heel vaak mee te maken gehad.

Ik heb zelf met mijn maatje hoofdpijn meegewerkt als vrijwilliger in professioneel multidisciplinair team. Met behandelaars die geen toverstaf hebben, maar die samenwerkten aan inzicht, bewustwording en mogelijkheden. Prima, pijnklachten, maar wat zijn je mogelijkheden en wat kunnen we doen aan behandelingen voor verbetering of herstel. Bianca Room(werkzaam bij www.whiplashtraining.nl en www.dbc.nl ) is een behandelaar die haar referentiekader gebruikt voor verbreding en is naar ieder ander coöperatief ingesteld om het beste uit de mens te halen. Wat zijn je klachten en wat zijn daarbij je mogelijkheden. Samen spreken we over de praktische invulling. Het dagelijks leven. Hoe zet je dat om wat je aangeboden wordt. De koppeling ervaringsdeskundigheid/ professionaliteit brengt patiënten eye openers. We kunnen veel van elkaar leren.
Vecht niet tegen windmolens en luister naar jezelf

PIJN, PIJN EN NOG EENS PIJN

Hoofdpijn, nekpijn, schouderpijn, spierpijn, pijn in arm of been. Een whiplashpatiënt kent nog wel meerdere soorten pijn, maar we noemen deze pijnen. Als ex-vrijwilliger van de Whiplash Stichting Nederland en als vrijwilliger bij het Whiplash Instituut Nederland heb ik veel die vragen gehoord, waar ze met hun pijn heen moeten en wat er tegen te doen. Iedere vrijwilliger, maar ook elke hulpverlener zou zich moeten realiseren dat deze vraag vaak heel moeilijk te beantwoorden is en soms dus gewoon niet. Wanneer iemand pijn heeft, gaat hij/zij in eerste instantie naar de huisarts voor de hulpvraag. Voor velen zullen de pijnbestrijders en spierverslappers die men bij pijnklachten door de huisarts krijgt voorgeschreven afdoende zijn. Na verloop van tijd verdwijnen in combinatie met ergotherapie, mensendieck of fysiotherapeut de klachten.

De groep die overblijft met pijnklachten en deze langer dan drie maanden houdt is de chronische groep. Dit zijn de mensen die vaak een beroep op ons doen en er veel voor over hebben een middel te gebruiken of iemand te vinden die hen van de pijnklachten af helpt. Over medicatie doen Bianca en ik geen uitspraak doen en altijd verwijzen naar de huisarts/specilaist, omdat deze alle kennis van een dossier heeft.

Naar pijnbestrijders is wel eens onderzoek gedaan door het NIPO in opdracht van Pfizer/Pharmacia. Mevrouw Abrams die het onderzoek namens NIPO leidde, geeft aan dat het onderzoek gedaan is volgens de bekende NIPO-methode en dus als onafhankelijk bekeken kan worden. Het NIPO staat dus achter een paar opvallende conclusies uit het rapport. Het onderzoek is gehouden onder 533 chronische pijnpatiënten.
Paracetamol wordt de groep genoemd als de bekendste pijnstiller(72%)
gevolgd door Ibuprofen(41%).
Diclofenac is de meest op recept verkregen pijnstiller(35%)
gevolgd door Ibuprofen(NSAID).
31% gebruikt wel eens een combinatie van vrij verkrijgbare pijnstillers en receptpijnstillers.

Op de volgende conclusies gaan we wat uitgebreider in:
a. Als bijwerkingen optreden gaat 39% niet naar de huisarts
b. Als bijwerkingen optreden staakt 77% van de pijnpatiënten het gebruik niet
c. 26% slikt wel eens meer dan de voorgeschreven dosis

Het zijn met name deze conclusies die gastro-enteroloog dr. H. Geldof uit het IJsselland ziekenhuis zorgen baart. "Maagklachten ontstaan vaak ten gevolge van de meest bekende en gebruikte pijnstillers uit de NSAID klasse zoals ibuprofen, naproxen en diclofenac en leiden tot 3000 ziekenhuisopnamen per jaar en minstens 165 doden per jaar. Dit is onnodig , omdat maagvriendelijker medicatie, zoals Celebrex, verkrijgbaar is op recept bij de arts", aldus Geldof. De kans op maagzweren wordt bij behandeling met een Cox-2 specifieke medicatie met ongeveer de helft gereduceerd. Dat er huisartsen zijn die aangeven dat bij deze groep medicijnen met name bij ouderen op termijn ook maagklachten optreden, weerlegt de heer Vente van Pfizer/Pharmacia heel eenvoudig. Hij zegt, "deze groep mensen heeft al veel andere medicatie gehad. Het gaat met name om de nieuwe groep medicijngebruikers die beter af zijn met de Celebrex-groep".

Volgens Pfizer en Pharmaci is bovenstaand onderzoek van belang omdat de arts mede dankzij deze gegevens zich bewust wordt van de problematiek en beter in staat zal zijn de patiënt adequaat voor te lichten bij het voorschrijven van pijnmedicatie. Ontspannen omgaan met pijn Bij chronisch pijnpatiënten is het belangrijk dat men inzicht krijgt hoe men de pijn gunstig kan beïnvloeden binnen zijn/haar functioneren.

Veel cliënten die ik zie in het WIN hebben al heel veel aangeboden gehad. Zijn altijd op zoek geweest naar “de behandeling”. Ik weet als geen ander hoe pijn je kan verlammen, je concentratievermogen aantast, je denken negatief beïnvloed en je volkomen passief kan maken. In dat proces is veel aangeboden en heb ik veel gezocht. Uiteindelijk de ontspanning gevonden om pijn te integreren in mijn leven. Het vervelende is dat behandelaars een theoretische benadering kennen. Het inlevingsvermogen soms niet groot is. Daarbij zijn er veel methodieken en zijn cliënten niet altijd in staat om in schatten wat bij hen past. Ik geef altijd aan. Kijk wat bij je past. Ook in het WIN waren methodieken zijn die niet iedereen pasten. Maak kennis met de mogelijkheden tot verbetering of herstel en kijk wat jij kan en wil toe passen.

Veel hebben al kennis gemaakt met een therapie of behandeling. Hebben een programma gevolgd waar het boek Pijn de Baas centraal stond of hebben de Kofman methode gevolgd. Bij velen is de vertaalslag van deze aanpak in het dagelijks leven niet gemaakt en zijn ze soms nog meer gaan twijfelen over het eigen vermogen en is het denken in beperkingen toegenomen. Ik geef altijd het volgende aan om duidelijker te maken hoe men te werk moet gaan:

Inspanning, ontspanning, rust * rijden, parkeren, bijtanken, rijden
Zoek balans in ontspanning, inspanning, rust. Ontspanning is nog geen rust. Vergelijk het met autorijden. Vroeger reed je van A naar B met een snelheid van 100 km. per uur. Zonder een parkeerplaats(ontspanning) op te zoeken en zonder te tanken(rust). Een whiplashpatiënt met een breed klachtenpatroon waaronder stevige pijnklachten rijd nu anders van A naar B. De brandstof is snel op en men crasht. Gevolg blokkade en uitval. Start nu eens met b.v. 30 km per uur. Zoek op tijd een parkeerplaats(ontspanning) op, tank(rust) veel eerder bij, want je brandstofverbruik is toegenomen. Je komt dan wel weer bij B, maar hebt er veel langer over gedaan. Je belastbaarheid ligt lager. Heel langzaam probeer je harder te rijden, minder te parkeren en minder bij te tanken. Bouw opnieuw op. Wees tevreden met de stappen die je maakt. Hou niet de oude snelheid in gedachten. Anders denken betekent loslaten. Wie weet moet je blijvend langzamer rijden, meer parkeren en tanken dan vroeger.

Ontspan in wat je kunt en verstar niet door te blijven kijken wat je vroeger hebt gedaan. Misschien zijn de plaatsen waar je vroeger naar toe reed niet meer haalbaar, maar bezoek je nieuwe plaatsen. Veel behandelaars werken met inspanning- en pijnindicatie. Noteer elk half uur je activiteit en de daarbij behorende pijnindicatie. Velen mensen vinden dit veel te lastig. Ik zeg altijd. Doe dit eens paar weken een paar uur per dag. Daarna een paar weken twee hele dagen van de week. Bekijk dan de resultaten. Ontspan in de aanpak. Bij de slechte cijfers behoort niet altijd niet meer doen. Wel anders doen en tempo aanpassen. Op weg naar verbetering of herstel is hard werken. Men moet anders gaan denken en de leefstijl aanpassen. Minder bewegen door pijn betekent vaak een toename van gewicht. Dus aanpassen in voeding. Bewegen blijft belangrijk. Kijk naar wat je kunt. Laat je tempo daarin vooral door je zelf bepalen. Bouw op. De pijnindicatie kun je ook gebruiken om de directe omgeving je belastbaarheid weer te geven. Als een 2 betekent dat je pijn heel stevig is en blokkeert, een 9 lage pijn en dan dus een activiteit kan, dan kan men de cijferindicatie gebruiken als communicatiemiddel.

Iemand met chronische klachten heeft niet altijd zin of behoefte aan te geven hoe hij/zij er voor staat. Van belang is wel dat vooral de directe omgeving weet hoe de belastbaarheid is. Als de uitleg duidelijk is over wat de pijn betekent in de belastbaarheid van alle dag, kan men de cijferindicatie gebruiken voor de verkorte versie. Een 2 aangeven, dan weet men dat er weinig activiteit zal zijn, bij een 9 kan men weer eens plannen maken. Als men ergens is en men voelt een crash aankomen, behoeft men alleen te zeggen:”mijn 9 gaat naar een 2”. Men moet dus rusten en geeft dat aan zonder dat men veel behoeft uit te leggen. Goed communiceren doet men weer met een negen. Wat uitleg blijft een verplichting, naar de persoon zelf en naar de omgeving. Neuro feedback, bio feedback, zachte drukmassage, anders bewegen, aangepaste levensstijl en triggerpointsbehandeling kunnen hulpmiddelen zijn naar verbetering of herstel.

Kijk ook eens op www.paininmotion.be