Home  //  Onderwerpen Patiënt aan het woord  //  Whiplash en een patientenverhaal uit Belgie

Whiplash en een patientenverhaal uit Belgie

Whiplash en een patientenverhaal uit Belgie

 

Dit verhaal van Sandra wil Whiplash de Baas u niet onthouden.
 
Via onze site nam ze contact op. Zij heeft hele interessante informatie welke wij u niet willen onthouden. Wat opvalt aan haar informatie is dat het klachtenpatroon van whiplash internationaal is(ook uit Duitsland/Engeland komen dezelfde berichten over het klachtenpatroon), maar de benadering en mogelijkheden in België op sommige punten verschilt.

Dat is ook de reden dat dit verhaal op onze site staat. Breed informeren is tenslotte de opzet van de site.
Het verhaal van Sandra uit Belgie:
Vooraf gegevens van medische bevindingen van Sandra door artsen na ongeval:
Datum ongeval 29/01/2000
15/02/00 - CT SCAN CERVICALE ZUIL
Het besluit luidt : C1 –C2 een anatomische asymmetrie en hij bemerkt ook geen herniabeeld.

02/03/00 - MR CWZ : Lichte omkering van de cervicale lordose
Discrete discus hernia paramediaan rechts op niveau C5-C6

Normaal voorkomen van de dens
Later heb ik via een orthopeed van de rug vernomen dat de dokter die de CT maakte, niet echt goede interpretaties maakt als het op whiplash aankomt en alles als anatomisch beschouwd!!

De dokter ‘othopedie lage rug’ schreef in zijn verslag : asymmetire op het atlanto-axiaal niveau en een duidelijke knikvorming thv C4 bij FLEX-EXT opnames. Thv C5-C6 bestaat er wel een degeneratieve annulaire bulging maar er kan geenszins gezegd worden of dit rechtstreeks in verband staat met het trauma. Weliswaar is het zo dat dit op dezelfde hoogte ligt als uw radiologische knikformatie en dat dit zou kunnen duiden dat het whiplashincident hiervoor verantwoordelijk zou zijn.
MRI : duidelijk zichtbare omgekeerde cervicale lordose, zeer typisch bij het whiplashfenomeen, en uiterst zelden zichtbaar in andere situaties. Opnieuw thv C5-C6 maar ook op het niveau erboven een annulaire bulging die neigt naar een dischus hernia en opnieuw op de plaats van de radiologische knik.

Deze dokter deed vroeger ook expertises i.v.m. whiplash, maar hij werd zo vaak weggelachen dat hij er een zware frustratie aan overhield en er mee kapte. Nu doet hij enkel nog lage rug. Ik was een van zijn laatste patiënten waarvoor hij nog een verslag wou schrijven. We staan nu wel al weer 7 jaar verder en ik heb de indruk dat de dokters er toch al iets meer voor openstaan en niet alle whiplashpatiënten over dezelfde kam scheren van ‘vijnzers’. Gelukkig maar!

Spect Scan
In het AZU te Gent kreeg Sandra onderzoek via een Spect Scan. Zij zal t.z.t. de bevindingen mailen en zal ik plaatsen op de site Een SPECT-scan is een 3-dimensionale diagnostische techniek waarbij gebruik wordt gemaakt van radioactief gelabelde stoffen. Door een stof te kiezen die zich selectief in bepaalde weefsels of organen ophoopt kan een afbeelding worden verkregen van de verdeling van de radioactieve isotoop in het lichaam. SPECT is een afkorting van Single Photon Emission Computed Tomography (computertomografie met behulp van uitstraling van enkelvoudige fotonen).

Hieronder de ervaring van Sandra met deze scan
Gisteren ben ik in Gent de spectscan gaan laten maken. Ik dacht dat het je wellicht kon interesseren om hieromtrent wat meer info te ontvangen. Ik heb van de scanner een fotootje(wordt binnenkort geplaatst). Je gaat dus op de smalle tafel liggen maar eerst krijg je een radio-actieve stof ingespoten via de arm. Dan moet je 20 minuten blijven wachten al liggend. Als je op de tafel ligt stellen ze de scanner in zodat de bewegende platen rond je hoofd bewegen op een 2-tal cm van je gezicht vandaan. De platen gaan heel je hoofd rond zodat ze een 360° foto krijgen. Het scannen duurt ongeveer een half uurtje. Het viel allemaal best mee, hoor. Ik heb zelf een halfuurtje gewoon gerelaxed, bijna geslapen. Ze vertelden me dat ze door de scan de doorbloeding van de hersenen kunnen zien en de plaatsen waar de doorbloeding niet goed is. Tevens kan je er ook depressies mee opsporen. De resultaten, dat zal voor volgende keer zijn.

Sandra kreeg ook nog een neuropsychologisch vervolgonderzoek:
Daarna ben ik de neuro-psychologische tests gaan doen. 3 uur durend onderzoek! Blijkbaar is er toch iets fout met het geheugen. De psychologe raadde me aan met een biepsysteem te werken via mijn GSM ofwel een palm of dergelijke. Als ondersteuning voor al het vergeten. Gisteren stond ik in Gent zonder voorschrift en had ik mijn ingevulde lijst voor de psycho ook niet mee. Stel je voor mijn echtgenoot weer over en weer naar huis achter de papieren. 1 uur rijden. Gelukkig heb ik een heel begripvolle en lieve echtgenoot. Het laten vallen van zaken heeft blijkbaar hier ook mee te maken. 
Sandra mailde ook informatie over de Fascia therapie.
Dit heeft ze een tijdje gedaan. Met al die whiplashpatiënten die Whiplash de Baas heeft gesproken, hadden we hier nog niet veel van vernomen. Op de site over de Fascia therapie lazen we over kraken en dat is schrikken. Lees hier echter het antwoord van Sandra:
1/ Betreffende het kraken en de Fascia. Ik heb mij destijds 2 x laten kraken. De eerste maal was een verademing want ik kon weer rechtop lopen. De tweede maal heb ik beslist het niet meer te doen, omdat dit toch een drastische manier is om met het lichaam om te gaan. Ik ga er van uit dat je niet op regelmatige basis mag laten kragen alleen 1 keer grondig bij iemand met kennis van zaken kan volgens mij perfect. Dit is natuurlijk een persoonlijk en niet wetenschappelijk onderbouwde mening. Als ik naar mijn Fascia-therapeut ga gaat dit als volgt in zijn werk; Ik ga op een tafel liggen, zoals bij een kinesist, zij legt haar ene hand bovenop mijn lichaam en het andere onderaan het lichaam op dezelfde plek. Op deze manier probeert ze contact te maken tussen haar twee handen. Dit geeft een warm gevoel. Je lichaam geeft deze warmte af. Het is allemaal zeer ontspannend. Ze dwingt je ook naar je lichaam te luisteren. Telkens vraagt ze ‘wat voel je?’, ‘voel je iets aan…?’’ voel je dat je lichaam zus of zo beweegt’, etc.

Ik ben zeer prestatiegericht en perfectionistisch aangelegd. Mijn lijf was mijn verpakking en moest doen wat mijn verstand wou. Wat dacht mijn lijf wel, ik naar haar luisteren? Niks van doen wat ik wou. Deze houding ben ik aan het afleren. Luisteren naar mijn lichaam en stoppen als het moet dat komt nu op de eerste plaats. Ik heb nu wel door dat dit de snelste weg is naar genezing. Emotioneel hiermee omkunnen is nog iets anders. Daar werk ik aan via psychotherapie.

Dus ze doet niet aan manuele therapie, ze kraakt niets. Ze heeft me ook gevraagd niet te laten kraken bij iemand anders. Momenteel ben ik enkel met Fascia bezig en voel er mij zeer goed bij. Ik denk/hoop dat dit de laatste therapie zal zijn dat ik zal volgen. Ik ga nu wekelijks en na verloop van tijd zullen er nog enkel ‘onderhoudsbeurten’ nodig zijn. Zoiets van 1 x per maand of 2 maanden. Ze heeft me wel al verteld dat ze me binnenkort oefeningen ging aanleren om thuis te doen. Welke weet ik nog niet. Het is dus allemaal heel zacht tewerk gaan zodat je lichaam geen stress ondervindt.

Op de site van www.fascia.be staat :
“De sensoriële gymnastiek stelt eenvoudige fysiologische bewegingen voor, vaak ongewone, niet-alledaagse bewegingen, uitgevoerd op een gecoördineerde en globale manier en eveneens met een ontspannen traagheid. Deze drukken de dynamiek van de interne beweging die waargenomen wordt in het lichaam uit in een zichtbare verplaatsing. Naarmate de sessies vorderen, ontdekt de persoon de onderliggende wetten van de beweging. Dit stelt hem in staat nieuwe mogelijkheden uit te proberen. Sensoriële gymnastiek is een bewegingstherapie die de mogelijkheid biedt om, dankzij de traagheid van de uitvoering, in contact te komen met zichzelf, om zichzelf waar te nemen. Dit gebeurt door een constante aandacht te plaatsen op de effecten in het lichaam van de uitgevoerde beweging. De sensoriële gymnastiek is meer dan alleen maar het corrigeren van verstoorde bewegingen, ze onthult nieuwe waarnemingen en nodigt je uit om de wereld binnenin jezelf te ontdekken. Het gaat niet om de uitvoering, maar om de waarneming.”